تيقّظه فيما يشهد به ، و تحصيله و تميزه ، فما كلّ صالح مميّز ، و ما كلّ مميّز صالح ) ؛ در مورد كسى كه شاهد مىگيريد پس از آنكه دين ، امانت ، اخلاق ، عفت و شايستگىاش را پسنديدند ، نيك بنگريد كه آيا هشيارى و قدرت تشخيص او در موضوعى كه بايد شهادت بدهد ، چگونه است ؟ كه هر شخص شايسته ، قدرت تشخيص ندارد ، و هر صاحب تشخيص ، شايسته نيست . » در جزء اوّل « اصول كافي » رواياتى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه ايمان را به عقل مربوط مىسازد ، از آن جمله است : ( العقل دليل المؤمن ) ؛ « عقل راهنماى مؤمن است . » ( العقل حجّة بين اللّه و عباده ) ؛ « عقل در ميان خدا و بندگان حجّت است . » ( من كان عاقلا كان له دين ) ؛ « كسى كه عاقل باشد متديّن خواهد بود . » ( انّ الثّواب على قدر العقل ) ؛ « پاداش اعمال به مقدار عقل آدمى است . » ريشه همه‌ى اين مطالب در گفتار نغز و پرارج رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله است كه مىفرمايد : ( اصل دينى العقل ) ؛ « ريشه‌ى آئين من عقل است . »